Uit het boek “mijn verhaal” van Jan Burgmeijer 30 juli 1911 – 30 maart 2001
Vader had heel wat relaties en informeerde hier en daar of er soms ergens een burger timmerbedrijf te koop was. zo kwam hij via een notaris in Obdam te horen dat er in Hoogkarspel vermoedelijk iets te koop was, nou ik er op de fiets naar toe en kwam er wel een en ander te weten ik heb het bedrijf gezien en de vraagprijs vernomen en een afspraak gemaakt wanneer ik terug zou komen want ik had thuis dus heel wat te bespreken en te vragen want financieel hadden we nog niet zoveel.
Maar mijn Vader was direct genegen te helpen en Vader Wit wou wel mede borg zijn want zo ging dat toen om een hypotheek te krijgen de vraagprijs was 8000,- zo mogelijk iets minder maar dat lukte niet dus dan om het vrij op naam te krijgen nou dat ging voor de helft dus aanpakken dus we spraken af eerst naar de directeur van de plaatselijke boerenleenbank te gaan, die moesten toestemming geven want m’n voorganger had van hen hypotheek en ik een verzoek voor de verstrekking van hypotheek en ook hoeveel daarvoor moest ik de adressen van m’n Vader en Schoonvader opgeven waarna ze konden informeren of die er financieel goed voor waren waarna ze zouden overleggen met de notaris over de overdrachten van de hypotheken en de datum van overdracht, na een uiteenzetting over de prijs was er van hun zijde geen bezwaar voor de verkoop, zodat we direct naar de notaris konden gaan voor een voorlopige koopacte de overeenstemming was ƒ 5500,- voor het huis wat een boerderij woning met daarin werkplaats was met erf en daarop aanwezige afdaken verder voor de machines en materialen en de gereedschappen en hulpmaterialen totaal ƒ 2500,- zo is het aangegaan en ging ik in afwachting van nader bericht naar huis en konden we ons alvast voorbereiden op de verhuizing, al hadden we het heel goed alle lof voor onze wederzijdse Ouders we wilden weer graag op ons zelf zijn.
We kregen al spoedig daarna bericht dat alles door kon gaan met de datum van de officiële overdracht en konden we beginnen met afscheid nemen van onze families en dank voor de opvang van bijna vier maanden en de goede verzorging vooral van de kinderen die toen nog zo jong waren en er zich weinig van zullen herinneren, met m’n zwager Jaap Wit die vrachtrijder was in Zwaagdijk hadden we de verhuizing geregeld hij had voor die tijd een mooie vrachtauto met tweemaal rijden was alles over dat was de 21 ste October 1940 toen begon het tijdperk Hoogkarspel, m’n Vader hielp me verder nog aan houtmateriaal via de houthandel Eecen uit Oudkarspel dus ik zat wel met een behoorlijke schuld, we hadden zelf nog niet zoveel kunnen sparen maar Alie had toch goed opgepast en voorbeeldig huisgehouden we hadden zelf toch 3000,- bijeen en dus beginnen in een omgeving waarvan me niets bekend was en ik niemand kende.
Mijn voorganger had er een geweldige zaak gehad maar dat was al jaren achtereen behoorlijk terug gelopen en zie dat dan maar weer terug te winnen, wel had ik voor de overname inzage gehad van z’n omzet en ook de namen van mensen die tot z’n klantenkring zouden behoren, en hij vertelde me dat het zeker instemming zou hebben als ik persoonlijk om de klandizie zou verzoeken want dat was voor een middenstander nodig, nou dit was voor mij iets nieuws waar ik wel tegen opzag maar ik ben er aan begonnen er ging wel veel tijd inzitten al maakte ik de bezoekjes zo kort mogelijk het sloeg bij de mensen toch wel aan dat bleek al spoedig en ik moest het toch vooral in Hoogkarspel zoeken.